Eindelijk bestemming voor bijzondere eenheid Weverstraat

Weverstraat 49 en 50
Het pand linksvoor (49)  is ouderwetser, het gebouw rechts (50) is ouder.
Eindelijk. Het lege deel van de voormalige dansacademie aan Weverstraat 40 krijgt een nieuwe bestemming. En wat voor een! Een kunstenaarsechtpaar uit de regio gaat er hun verzameling onderbrengen en vestigt er horeca in. Het buurpand, nummer 39, huisvest al langer een hippe woonwinkel. Hoewel beide gebouwen dertig jaar lang een deel waren van dezelfde academie, zijn het echt twee verschillende bouwwerken.

Zo op het eerste gezicht passen ze prima bij elkaar, ook omdat ze allebei een stuk van de straat af staan en zo een gezamenlijk voorpleintje hebben. Het lijkt een geheel dat in één keer zo bedacht is, ook dankzij de aangepaste zijgevels van de winkelpanden naast het pleintje. De gemiddelde voorbijganger ziet het als één gebouw. Toch is nummer 40 ruim twintig jaar ouder dan nummer 39.

Ouderwets

En dat is vreemd. Het pand waar nu woonwinkel Loft in zit, ziet er erg ouderwets uit. Met onder meer zijn trapgevel en schuine dak is het een vertegenwoordiger van de zogeheten neorenaissance. Bouwstijlen die teruggrepen op vroegere periodes waren bij architecten vooral in de tweede helft van de negentiende eeuw populair. Toch komt dit bouwwerk uit ongeveer 1927.

Dat zorgt voor een hoop verwarring. Het katholieke instituut Insula Dei kocht het perceel rond 1885 en vestigde daar een meisjesschool. Veertig jaar later kreeg het pas dat ‘middeleeuwse’ voorkomen dat het nu nog heeft. Omdat die bouwstijl eerder klopt bij 1885 dan bij 1927, denken velen dat het toen gebouwd is. Deze bevinden zich in goed gezelschap; zelfs de Rijksdienst voor het Cultureel (RCE) erfgoed denkt dat het pand uit 1885-1886 stamt.

Welstandscommissie

Weverstraat rond 1900
Het bewijs: nummer 50 is ouder.
Vanwaar deze vermomming, waar ook professionals in blijken te trappen? Dat had te maken met een aanbouw uit eind negentiende eeuw, dat er nog steeds staat. De rest van het gebouw moest daar bij passen, meenden ze in 1927. Dit tot groot verdriet van de Arnhemse welstandscommissie, die het nieuwe gebouw veel te modern vond. Maar Insula Dei zette de plannen door en zo verscheen de huidige trapgevel naast het bankgebouw, op gepaste afstand van het winkelende publiek.

Het ‘museum’ in zal worden geopend in het modernere nummer 40, dus in de rechterhelft van het geheel. Dat is gebouwd tussen 1900 en 1905. Aan het begin zat daar de Arnhemsche Bank in, maar al in 1907 kwam daar de Arnhemsche Verzekeringsmaatschappij. Het ontwerp is wat bij kenners heet een “overgangsarchitectuur met elementen van de Art Nouveau en het rationalisme”.

Eenheid

Voor wie er minder kennis van heeft: het was voor die tijd heel modern, terwijl zijn buurman jaren later in een hopeloos ouderwetse stijl werd opgetrokken. 40 was zijn tijd ietwat vooruit, 39 liep heel erg achter de feiten aan. Het nieuwere pand ziet er dus ouder uit dan het oudere. Dan is het toch erg bijzonder dat ze een eenheid vormen.

Voor 1900 liep de gevelwand aan de Weverstraat in één stuk door. Het pleintje is dus pas met de bouw van beide panden ontstaan. De rechterhelft rond 1905, de linkerhelft rond 1927. De kelders van de verdwenen voorhuizen schijnen er wel nog te liggen. Een onderkelderd pleintje, dat vind je ook niet overal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s